|
Wpisany: Administrator
|
|
07.07.2006. |
"Szubrawcy, którzy chcą zawładnąć światem. Dzisiaj: Lech »Katsche« Kaczyński (katschen – żuć, mlaskać) – to pierwsze słowa opublikowanego w "Tageszeitung" artykułu "Nowy polski kartofel" autorstwa Petera Köhlera.
Köhler za cel drwin obrał sobie braci Kaczyńskich, a w szczególności prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
"Niemiecka opinia publiczna nie mogła w to uwierzyć – polski prezydent, który nie sięga niemieckiemu do kolan!" – pisze o pierwszej wizycie polskiego prezydenta w Niemczech. Zwracając uwagę na nieznajomość Niemiec ("często powtarzał, że w Niemczech nie zna nic więcej poza spluwaczką w męskiej toalecie na lotnisku we Frankfurcie") i niechęć Lecha Kaczyńskiego do Niemców, autor przypomina jego stosunek do Centrum przeciw Wypędzeniom czy Gazociągu Północnego. Wspomina też o wyliczeniu strat poniesionych przez Warszawę podczas II wojny światowej sporządzonym na życzenie Kaczyńskiego, wówczas prezydenta stolicy.
Tę niechęć do Niemiec autor artykułu w "Tageszeitung" tłumaczy datą urodzenia polskiego prezydenta.
"Kaczyński reprezentuje to trudne pokolenie, które jeszcze przed swoimi narodzinami zostało przez Niemcy ukąszone".
Braciom Kaczyńskim autor przypomina "odstawienie wielu błazeństw" w filmie »O dwóch takich, co ukradli księżyc«, o zarzutach Janusza Pineiro i wspomina, że "Jarosław mieszka z własną matką, ale przynajmniej bez ślubu".
O czasach stanu wojennego i podziemnej działalności Kaczyńskiego pisze, że "Lech, który podczas studiowania prawa i ustaw musiał był coś przeoczyć, został w 1981 r. internowany i siedział rok o chlebie i wodzie".
"Rosja wcisnęła Polsce kciuki komunizmu w tyłki, a od lat 70. bracia Kaczyńscy chcieli wykoleić socjalizm " – pisze o ich działalności przed 1989 rokiem.
Za wzór, zdaniem Kohlera, Kaczyńscy stawiają sobie Piłsudskiego. Tak jak on są "po uszy przesiąknięci Polską, a ojczyzna jest w nich jakby wtopiona".
Historię dojścia do władzy Köhler opisuje krótko: "Kaczyńscy po prostu wprowadzili na scenę nową partię, Prawo i Sprawiedliwość. Dzięki niej w 2002 roku szlachetny Lech został wielkim szefem Warszawy. Prawy Jarosław podczas wyborów w 2005 roku zgarnął zaś największego kartofla, sprytnie odstąpił od objęcia urzędu premiera i z pustego rękawa wyczarował Kazimierza Marcinkiewicza. A Lech sięgnął po najwyższy urząd i pod koniec 2005 roku przejął stołek prezydencki".
I ujawnia plany Kaczyńskich: "z wielką siłą bracia chcą wygnać z kraju i społeczeństwa ostatnich żyjących komunistów". |
